Uchwała Nr 2 Zebrania Przedstawicieli Zgromadzeń Ogólnych Sędziów Okręgów z 30 stycznia 2017 r.

Uchwała Nr 2

Sędziowie sądów powszechnych widzą potrzebę zmian w sądownictwie, które będą służyć dobru obywateli Rzeczypospolitej Polskiej.   
Proponowane przez Ministerstwo Sprawiedliwości zmiany w ustawach o Krajowej Radzie Sądownictwa i o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury nie doprowadzą do usprawnienia i przyspieszenia postępowań sądowych. Jednocześnie Minister Sprawiedliwości nie wykonuje ustawowych obowiązków w zakresie obsadzenia zwolnionych kilkuset stanowisk sędziowskich, co negatywnie wpływa na sprawność pracy sądów.
Projekt zmian w zakresie procedury powoływania sędziów i organizacji Krajowej Rady Sądownictwa wprost zmierza do upolitycznienia sądownictwa. Jest to nie do pogodzenia z konstytucyjnymi zasadami niezależności sądów i niezawisłości sędziowskiej oraz standardami europejskimi, wynikającymi m. in. z Europejskiej Karty Sędziego. 
Zgodnie z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej sędziów – członków Krajowej Rady Sądownictwa wybierają sędziowie (art. 187 ust. 1 pkt 2). Wybór sędziów przez polityków spowoduje upolitycznienie organu, który zgodnie z Konstytucją strzeże niezależności sądów i niezawisłości sędziów, a to stanowi zagrożenie prawa obywatela do sądu. Krajowa Rada Sądownictwa w formule proponowanej przez Ministerstwo Sprawiedliwości nie  będzie gwarantować wyboru na stanowiska sędziowskie osób o najwyższych kwalifikacjach. Niezgodna z Konstytucją jest propozycja wygaszenia mandatów  obecnych członków Krajowej Rady Sądownictwa, będących sędziami (art. 187 ust. 3). 

Proponowane zmiany stanowią poważne zagrożenie dla niezależności sądów i niezawisłości sędziów, będących fundamentem demokratycznego państwa prawa. Stracą na nich przede wszystkim obywatele i ich konstytucyjne prawo do sądu. Należy z całą mocą podkreślić, że niezawisłość sędziowska nie jest przywilejem sędziów, a stanowi gwarancję dla obywateli, że ich sprawa zostanie rozstrzygnięta przez sędziego wolnego od wszelkich, w tym politycznych nacisków.
Niezgodne z Konstytucją jest przyznanie Prezydentowi uprawnienia do wyboru sędziego spośród dwóch kandydatów wskazanych przez Krajową Radę Sądownictwa. Konstytucja jednoznacznie wskazuje, że Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej powołuje sędziego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa (art. 179) i nie przyznaje Prezydentowi kompetencji do dokonywania oceny i wyboru spośród przedstawianych kandydatów.
Opowiadamy się za wzmocnieniem samorządu sędziowskiego, który będzie współdziałał w sprawnym zarządzaniu sądownictwem.